Komentarze do: Powiew zapomnienia – czyli wygrzebane spod łóżka.

Autor: samaelszafran

samaelszafran — Fri, 20 Nov 2009 16:19:19 +0000

Widocznie ten kod Cię kocha ;)

Autor: spiochu

spiochu — Thu, 19 Nov 2009 22:07:43 +0000

Twój wpis mnie zainspirował…
*Poszedł na strych/do piwnicy szukać starych dysków twardych, płyt cd, dyskietek oraz zapomnianych przez świat pendrive’ów*
A… no i czemu trzeci raz na Twoim blogu mam kod z obrazka Fumufu?

Autor: samaelszafran

samaelszafran — Thu, 19 Nov 2009 14:40:50 +0000

Pewnie według zasad kultury wypada, ale czy w świetle sytuacji, to już nie wiem. A i nie odpowiem, bo nie lubię się rozwodzić na temat tego, co dzieje się w moim życiu prywatnym… A już na pewno nie na forum publicznym. Jeśli Cię interesują takie rzeczy… Masz do mnie kontakt na bank. Tutaj rozpisywać się o tym nie będe.

Autor: paniA

paniA — Thu, 19 Nov 2009 12:56:25 +0000

Zatem dochodzę do wniosku, że powinieneś częściej pisać notki abym mogła je częściej komentować:)
Dorastasz a nie starzejesz się! Czy wypada mi zapytać co u Ciebie?

Autor: samaelszafran

samaelszafran — Wed, 18 Nov 2009 22:00:40 +0000

@paniA:
Gdybym uznał to za ‘nie fair’, jak to określiłaś, lub przeszkadzałoby mi to w jakikolwiek sposób to zwyczajnie usunąłbym Twoje komentarze – albo w ogóle uniemożliwiłbym Ci czytanie mojego blogu. – ale tego nie zrobiłem. Nie chcę tego robić, nie o to tu chodzi.
A nie. Nie uważam, że to było nie fair, że się odezwałaś.
Przyznaję jeszcze – Twoje komentarze wzbudziły wspomnienia, miłe i nie. Wszystkie… I teraz to ja się na przemian krzywię i uśmiecham.
Nie, nie uważam że to było nie fair. Nawet nie jestem z tego powodu wkurwiony – a ostatnio wszystko doprowadza mnie do tego stanu.
Tak. Starzeję się.

Autor: Aghate

Aghate — Wed, 18 Nov 2009 19:27:41 +0000

Szczerze? Nie wiem jak dobrać słowa. Na Twojego bloga weszłam po raz pierwszy, albo po raz pierwszy od długiego czasu. Nie jestem pewna. Ta historia… Wzbudza pewne emocje. Sama pisze opowiadania w przeróżnych formach i na różne tematy. To przypomina mi pisanie mojej koleżanki, która jest w tym doskonała. Twoje pisanie może nie było/nie jest doskonałe, ale niewiele mu brakowało/brakuje.
Pozdrawiam.

Autor: paniA

paniA — Wed, 18 Nov 2009 19:08:23 +0000

Skomentowałam Twój wpis, bo po przeczytaniu go zebrało się we mnie tyle emocji i wspomnień, że musiałam dać im upust. Twój blog zawsze czytam, nawet po kilka razy te same notki, tak już mam. Nie, nie mogłabym o Tobie zapomnieć ale kazałeś mi zniknąć z Twojego życia więc postanowiłam to uszanować, przepraszam chyba popełniłam błąd odzywając się, to było nie fair.

Autor: kk

kk — Mon, 16 Nov 2009 20:20:09 +0000

aaa – i akurat to znalezisko spod łóżka przywraca mi nadzieję, że może wszystko z Tobą w porządku:P

Autor: kk

kk — Sun, 15 Nov 2009 19:36:13 +0000

bdb wersja historii Tristana i Izoldy w konwencji fantasy;)

Autor: samaelszafran

samaelszafran — Sun, 15 Nov 2009 19:30:34 +0000

Przy okazji nowego postu napiszę tutaj.
Komentarz ten nie dotyczy wpisu, a jest kierowany do paniA. Jako że sam nie zauważam nowych komentarzy pod moimi wpisami dopóki sblam nie miga na czerwono, to i wątpię byś zauważyła moje odpowiedzi na swoje komentarze.
Zastanawia mnie tylko jedna, jedyna rzecz. Z czystej ciekawości, niczego więcej. Dlaczego nagle komentujesz mój wpis? Co Cię skłoniło do czytania mojego bloga (lub któregokolwiek jego wpisu)? Wydawało mi się że nasza ostatnia rozmowa skończyła się na tyle niefortunnie (jeśli można tak to ująć) że żadne z nas nie będzie próbowało w żaden sposób nawiązać kontaktu z drugim, a tu nagle widzę od Ciebie wiadomości pozostawione pod moimi wpisami – a te z kolei skłoniły mnie do wielu przemyśleń, do wspomnień tego co było miłe i nie.
Wydawało mi się, że już zapomniałaś o moim istnieniu, wyrzuciłaś mnie z pamięci. A tu okazuję się coś zupełnie innego. Dlaczego?
P.S. Nie oczekuję, że odpiszesz…